Cart is empty 
Na meer dan tien jaar hangt captain Niels Lataire van ABO LDP Donza (Heren A) zijn baskettruitje aan de wilgen. Een decennium waarin hij de club zag groeien, de ploegmaten vrienden voor het leven werden en hij als immer goedlachse leider op en naast het veld zijn stempel drukte. In een heel fijn afscheidsinterview blikt Niels terug op de unieke teamgeest, zijn rol als kapitein en deelt hij een mooie boodschap voor de toekomst van de club en de jeugdspelers.
Niels, je draait hier inmiddels al meer dan tien jaar mee. Hoe kijk je terug op die progressie van het team doorheen de jaren?
“Het is heel mooi om te zien. Als je onze ploegfoto’s over de jaren heen bekijkt, zie je dat wij eigenlijk als groep samen ouder zijn geworden. Bij veel andere clubs herken je de ploeg soms na een paar jaar al niet meer, maar wij zijn daarin toch wel een uitzondering. Dat we al die tijd samenbleven, geeft niet alleen enorm veel herkenbaarheid, maar het bouwde telkens ook een stevige basis voor de coaches om op verder te werken.”
Wat was voor jou persoonlijk de reden om al die jaren bij deze club te blijven en niet sneller andere oorden op te zoeken?
“Voor mij was het eigenlijk heel simpel. Ik wilde spelen op een goed niveau, zonder daarvoor te moeten ‘zwerven’. ABO LDP Donza was op twintig minuten rijden, het niveau was exact wat ik zocht en ik had helemaal geen behoefte om naar andere ploegen te trekken of elders per se nog stappen te zetten. Ik zat hier perfect op mijn plaats.”
De teamchemie bij jullie is befaamd. Zelfs spelers die er pas op latere leeftijd bijkwamen, zoals Senne, bleven jarenlang hangen vanwege die unieke ‘mayonaise’. Wat is het geheim daarvan?
“Dat is voor een stuk heel spontaan gegroeid door de mensen die er zijn, maar het is ook iets waar we actief aan werken. Persoonlijk ben ik er altijd heel hard mee bezig geweest dat iedereen zich goed voelt in de groep. Nieuwkomers moeten zichzelf kunnen zijn. Ik probeer echt te luisteren naar hun verhaal. Als ik bijvoorbeeld merk dat een nieuwe gast heel veel belang hecht aan zijn familie, dan vraag ik daarnaar en toon ik interesse. Het gaat erom dat je iemand echt leert kennen en connectie maakt, los van het basketbal.”
Dat past perfect bij jouw rol als kapitein. Eentje die jij overigens altijd met een opvallende glimlach hebt vervuld. Die lijkt wel op je gezicht gebeiteld.
“Haha, ja. Tijdens een wedstrijd kan ik wel eens verbeten kijken, maar daarbuiten neem ik die rol altijd met een glimlach op. Het is voor mij belangrijk om positief in de groep te staan, bereikbaar te zijn en een open sfeer te creëren.”
Je had ook een eerder atypisch profiel op het veld, een zogenaamde niet-scorende point guard. Hoe zie je dat in het hedendaagse basketbal?
“Het basketbal evolueert razendsnel. Als ik als jeugdspeler in de huidige tijd was opgeleid, met de manier waarop er nu gespeeld en opgesteld wordt, had ik me waarschijnlijk heel anders ontwikkeld. Maar goed, je moet je eigen rol kennen en daar heb ik altijd vrede mee gehad.”
Nu je afscheid neemt, wat wil je de club, je ploegmaats en de supporters nog meegeven?
“Vooral: behoud het plezier. LDP Donza is voor mij altijd een plek geweest waar ik alles kon vragen en waar altijd naar me geluisterd werd. Mezelf kon zijn. Dat vind je niet overal en daar ben ik de club enorm dankbaar voor. Ik wens de jongens volgend jaar dan ook heel veel succes. Er is rust, er is zekerheid en met de komst van Matthias als sportief manager vallen er weer nieuwe puzzelstukjes op hun plaats in de structuur. Ik ben heel blij dat ik mijn verhaal hier op zo’n mooie manier heb kunnen afronden, in de wetenschap dat de ploeg klaar is om verder te bouwen.”
Tot slot: heb je nog een gouden raad voor de volgende kapitein of de jonge gasten in het algemeen?
“Ik zou willen zeggen: forceer het niet. Je hoeft jezelf niet plots te veranderen of heel andere dingen te gaan doen omdat je bijvoorbeeld ‘de kapitein’ bent. Blijf gewoon onderdeel van de groep, wees jezelf en neem op een natuurlijke manier je verantwoordelijkheid wanneer de situatie daarom vraagt. Dat is meer dan genoeg. En:het geldt voor elke speler, niet alleen voor een captain.”
Top! Dankjewel voor dit gesprek én voor alles wat we samen hebben mogen beleven hier Niels. All the best!
(DHA, april 2026)