Niels, je draait hier inmiddels al meer dan tien jaar mee. Hoe kijk je terug op die progressie van het team doorheen de jaren?

 “Het is heel mooi om te zien. Als je onze ploegfoto’s over de jaren heen bekijkt, zie je dat wij eigenlijk als groep samen ouder zijn geworden. Bij veel andere clubs herken je de ploeg soms na een paar jaar al niet meer, maar wij zijn daarin toch wel een uitzondering. Dat we al die tijd samenbleven, geeft niet alleen enorm veel herkenbaarheid, maar het bouwde telkens ook een stevige basis voor de coaches om op verder te werken.”

Wat was voor jou persoonlijk de reden om al die jaren bij deze club te blijven en niet sneller andere oorden op te zoeken? 

“Voor mij was het eigenlijk heel simpel. Ik wilde spelen op een goed niveau, zonder daarvoor te moeten ‘zwerven’. ABO LDP Donza was op twintig minuten rijden, het niveau was exact wat ik zocht en ik had helemaal geen behoefte om naar andere ploegen te trekken of elders per se nog stappen te zetten. Ik zat hier perfect op mijn plaats.”

De teamchemie bij jullie is befaamd. Zelfs spelers die er pas op latere leeftijd bijkwamen, zoals Senne, bleven jarenlang hangen vanwege die unieke ‘mayonaise’. Wat is het geheim daarvan?

“Dat is voor een stuk heel spontaan gegroeid door de mensen die er zijn, maar het is ook iets waar we actief aan werken. Persoonlijk ben ik er altijd heel hard mee bezig geweest dat iedereen zich goed voelt in de groep. Nieuwkomers moeten zichzelf kunnen zijn. Ik probeer echt te luisteren naar hun verhaal. Als ik bijvoorbeeld merk dat een nieuwe gast heel veel belang hecht aan zijn familie, dan vraag ik daarnaar en toon ik interesse. Het gaat erom dat je iemand echt leert kennen en connectie maakt, los van het basketbal.”

Dat past perfect bij jouw rol als kapitein. Eentje die jij overigens altijd met een opvallende glimlach hebt vervuld. Die lijkt wel op je gezicht gebeiteld.

“Haha, ja. Tijdens een wedstrijd kan ik wel eens verbeten kijken, maar daarbuiten neem ik die rol altijd met een glimlach op. Het is voor mij belangrijk om positief in de groep te staan, bereikbaar te zijn en een open sfeer te creëren.”

Je had ook een eerder atypisch profiel op het veld, een zogenaamde niet-scorende point guard. Hoe zie je dat in het hedendaagse basketbal?

“Het basketbal evolueert razendsnel. Als ik als jeugdspeler in de huidige tijd was opgeleid, met de manier waarop er nu gespeeld en opgesteld wordt, had ik me waarschijnlijk heel anders ontwikkeld. Maar goed, je moet je eigen rol kennen en daar heb ik altijd vrede mee gehad.”

Nu je afscheid neemt, wat wil je de club, je ploegmaats en de supporters nog meegeven?

“Vooral: behoud het plezier. LDP Donza is voor mij altijd een plek geweest waar ik alles kon vragen en waar altijd naar me geluisterd werd. Mezelf kon zijn. Dat vind je niet overal en daar ben ik de club enorm dankbaar voor. Ik wens de jongens volgend jaar dan ook heel veel succes. Er is rust, er is zekerheid en met de komst van Matthias als sportief manager vallen er weer nieuwe puzzelstukjes op hun plaats in de structuur. Ik ben heel blij dat ik mijn verhaal hier op zo’n mooie manier heb kunnen afronden, in de wetenschap dat de ploeg klaar is om verder te bouwen.”

Tot slot: heb je nog een gouden raad voor de volgende kapitein of de jonge gasten in het algemeen? 

“Ik zou willen zeggen: forceer het niet. Je hoeft jezelf niet plots te veranderen of heel andere dingen te gaan doen omdat je bijvoorbeeld ‘de kapitein’ bent. Blijf gewoon onderdeel van de groep, wees jezelf en neem op een natuurlijke manier je verantwoordelijkheid wanneer de situatie daarom vraagt. Dat is meer dan genoeg. En:het geldt voor elke speler, niet alleen voor een captain.”

Top! Dankjewel voor dit gesprek én voor alles wat we samen hebben mogen beleven hier Niels. All the best!

(DHA, april 2026)

Het bericht Captain Niels Lataire neemt afscheid van onze club | “Je moet jezelf niet veranderen omdat je plots verantwoordelijkheid hebt” verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Senne, de play-offs zitten erop en de uitschakeling tegen Lommel is een feit. Als je even uitzoomt en naar de afgelopen jaren kijkt, welk gevoel overheerst er dan?

“Leuk is de uitschakeling natuurlijk niet. Maar we beseffen ook heel goed: het is niet het einde van de wereld. We hebben het de voorbije jaren simpelweg zodanig goed gedaan, dat we verliezen niet meer gewoon zijn. We speelden drie finales in drie jaar, waarvan we er twee wonnen. We pakten ook nog een beker. Dan zet je dat verliezen wat uit je systeem en voelt zo’n uitschakeling plots veel raarder. Maar we hebben niet van pannenkoeken verloren. Lommel is een heel sterke, fysieke en volwassen ploeg. Het is eigenlijk de ploeg waartegen we waarschijnlijk in de smalste bandbreedte hebben gespeeld. Ze spelen al heel lang samen, zelfs nog langer dan wij. Je verliest uiteindelijk liever na twee bloedstollende wedstrijden met één of drie puntjes verschil, dan dat het een walk-over is.”

Toch leek het dit seizoen soms wat meer moeite te kosten. Jullie leken bij momenten op een diesel die traag op gang kwam.

“Dat klopt absoluut. In vergelijking met mijn allereerste jaar hier, duurde het dit seizoen misschien wel het langst om echt op kruissnelheid te komen. We hadden in het begin nog te veel last van miscommunicatie en lieten steken vallen in wedstrijden die we eigenlijk niet mochten verliezen, zoals bijvoorbeeld tegen Brugge in het begin van het seizoen. Daardoor betaalden we op het einde van het seizoen de prijs en misten we net dat thuisvoordeel tegen Lommel. We hebben er intern vaak over gepraat, zeker over onze mindere eerste kwarten. We wílden het wel beter doen en we begonnen met de juiste intenties, maar op de een of andere manier kwam ons beste spel toch vaak pas in het derde en vierde kwart bovendrijven. Mentale moeheid zou ik dat zeker niet noemen. Soms is het gewoon het verloop van een match, pech in de afwerking, of een tegenstander die net wél met het volle vertrouwen start. Gelukkig was de competitie dit jaar ongezien spannend: nagenoeg iedereen kon van iedereen winnen, en dat hield ons altijd scherp.”

Wat opvalt aan jullie team is de enorme veerkracht. Zelfs vanuit een quasi verloren positie pakten jullie in de slotfase vaak nog de winst. Is dat de kracht van een ploeg die elkaar door en door kent?

“Zonder twijfel. Dat telepathische aanvoelen van elkaar op het veld, dat kun je niet forceren; dat moet groeien door lang samen te spelen. Je moet elkaar blindelings leren begrijpen. Toen jongens zoals ik er vier jaar geleden bij kwamen, was de basis er al. Wij moesten ons gewoon inpassen in een groep die elkaar kende. Maar wat ons echt uniek maakt, is de vriendschap. We zijn die vier jaar lang allemaal vrienden geweest, zowel op als naast het terrein. We spreken af na de trainingen en gaan samen weg. Dat is iets wat geen enkele coach of bestuur kan verplichten, maar die dingen naast het terrein zorgen er wel voor dat je het op het terrein nog beter gaat doen. In het profbasketbal zie je zoiets heel zelden. Daar speel je vaak maar een jaar of twee samen, vaak met jongens die komen met het idee om nadien ergens anders meer geld te verdienen. Bij ons was dat totaal anders. Er heerste nul jaloezie over speelminuten. Iedereen gunde het elkaar ten volle, omdat je beseft dat we een kern van tien evenwaardige spelers hebben en niet iedereen 25 minuten per match kán spelen. Die onvoorwaardelijke vriendschap zorgt ervoor dat je op het veld net dat extra kilometertje voor elkaar wil lopen.”

Mensen die je voor het eerst zien spelen, schatten je steevast jaren jonger. Hoe blijf je op jouw leeftijd zo bepalend en energiek op dit niveau?

“Ik heb van kleins af aan enorm veel energie gehad. Ik heb verschillende sporten geprobeerd, maar basketbal is de enige sport waar ik echt een diepe, oprechte passie voor voel. Het is simpel: ik doe het nog altijd ontzettend graag. Van sporten krijg ik energie. Ik sta dan ‘aan’, ik ben alert. Als ik een hele dag in de zetel lig, ben ik ‘s avonds doodmoe, mentaal vooral. Maar als ik bezweet uit de douche kom na een zware training of wedstrijd, dan voel ik me fantastisch. Het mentale en het fysieke hangen onlosmakelijk aan elkaar vast.

Maar je kunt dit natuurlijk alleen blijven doen als je goed voor je lichaam zorgt. Het is door de jaren heen echt een levensstijl geworden. Ik drink voornamelijk (lacht) water, ben grotendeels gestopt met frisdrank, let op mijn voeding en waak over mijn nachtrust. En misschien nog wel het belangrijkste: ik werk al sinds mijn tijd bij Gent met een specialist voor preventieve zorg. Voorkomen is beter dan genezen. Je regelmatig laten checken om kleine pijntjes te verhelpen vóór het echte blessures worden, is een schot in de roos geweest. Je moet de wil hebben om die levensstijl te omarmen, want anders houdt je lichaam dit simpelweg niet vol.”

Je staat ook bekend om je connectie met de tribunes. Een lach, een interactie, het opzwepen van het publiek, de fameuze ‘pistols’… Waarom is dat zo belangrijk voor je?

“Ik ben van nature een sociaal persoon. Alles is besmettelijk: als de mensen in de zaal zich amuseren en positieve energie uitstralen, voel ik me ook goed. In een lege zaal spelen is gewoon pakken minder leuk, dat hoef ik niemand uit te leggen. Supporters komen voor ons naar de sporthal, ze creëren sfeer en geven ons energie. Dan wil ik hen die appreciatie ook teruggeven. Het werkt in twee richtingen: je kan maar respect krijgen door zelf respect te geven en mensen goed te behandelen. Dat is trouwens een levensles die ik ook mijn kinderen probeer mee te geven: behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden.”

Over je gezin gesproken: zij zijn altijd prominent aanwezig in de zaal en leven enorm mee. Welke boodschap hoop je ze via het basketbal mee te geven?

“De basketbalmicrobe zit er genetisch al in, want mijn vrouw Hannelore heeft in haar jeugd ook basket gespeeld. Ik laat de kinderen volledig vrij in hun keuzes, maar ik wil hen vooral tonen wat sport mentaal en fysiek met je kan doen. En minstens even belangrijk: via een teamsport bouw je een netwerk op en maak je vrienden voor het leven op een manier die via pakweg school veel moeilijker is. Ik ben zelf een enorme winnaar, ja, maar ik voed hen niet op met het idee dat winnen alles is. Ik leg hen uit dat ze matchen gaan winnen, maar ook heel vaak gaan verliezen, en dat dat helemaal niet erg is. Het allerbelangrijkste is dat je jezelf verbetert, dat je je goed voelt, en dat je de connectie vindt met anderen, zelfs met jongens uit andere ploegen. Het winnen is leuk, maar het eindresultaat is uiteindelijk maar een resultaat. Basketbal is zoveel breder en groter dan alleen maar winnen of verliezen.”

Tot slot: wat wens je jezelf en de club ABO LDP Donza nog toe voor de komende jaren?

“Voor mezelf hoop ik zo lang mogelijk te kunnen blijven spelen. Ik bekijk het jaar per jaar, naargelang wat mijn lichaam toelaat, en ik doe er alles aan om fit te blijven. Daarnaast haal ik er enorm veel voldoening uit om mijn ploegmakkers beter te maken. Jongens sturen, inspireren en hen naar een hoger niveau tillen – zowel verbaal als non-verbaal – daar wil ik absoluut een rol in blijven spelen. Voor LDP Donza wens ik in de eerste plaats dat het een gezonde club mag blijven, in alle betekenissen van het woord. En op sportief vlak: dat de jeugdwerking nog sterker op de voorgrond treedt. Er zit hier waanzinnig veel potentieel. Met onze ploegen in de verschillende divisies zou de doorstroom van onze jeugd veel vlotter moeten kunnen, zonder dat die gasten van club hoeven te veranderen. Om die jeugdspelers klaar te stomen voor het grote werk, heb je goeie, gemotiveerde coaches nodig. Ik hoop echt dat de jeugdwerking daarin de komende jaren nog stappen vooruit kan zetten. 

Mag ik tot slot elke speler, coach, staff-lid, supporters, vrijwilliger en bestuurslid bedanken voor de fantastische tijd die we samen mochten beleven. Ik bijf supporter.. #oneteam”

Wat hebben we daar nog aan toe te voegen? Behalve: bedankt Senne. Voor alles. En vooral voor wie je bent, en bent geweest, voor onze club. All the best friend!

(dha, april 2026)

Het bericht Afscheidsinterview met Senne Geukens: “Basketbal is veel groter dan alleen maar winnen of verliezen” verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Head coach Jeff Nolmans – een gans seizoen geflankeerd door z’n wingman Niels Baetens – blikt terug op zijn eerste seizoen bij onze Heren A in Top Division Men 1. In dit gesprek bespreekt hij de zwaarbevochten reguliere competitie, de ijzersterke thuisreputatie, de naderende play-offs én de ambities om ABO LDP Donza nog verder op de kaart te zetten.

Coach, je eerste reguliere seizoen bij ABO LDP Donza zit erop. Hoe kijk je terug op dit jaar en de prestaties in de competitie?

“Mijn eerste jaar Donza heeft me geleerd hoe warm de club is, van binnenuit. Iedereen heeft een hart voor basketbal en dat zie je. Ook de spelersgroep, die eigenlijk een vriendengroep is, hangt zeer goed aan elkaar. Het was een voorrecht om met deze spelers aan de slag te gaan, wetende dat er een aantal de club verlaten na dit seizoen. Wat de competitie betreft: in TDM1 zijn bijna alle ploegen dit jaar bijzonder aan elkaar gewaagd, met uitzondering van Luik dat een uitstekend regulier seizoen heeft gedraaid. Iedereen kan echter van iedereen winnen in deze reeks. Als je ziet dat enkel de top 6 meer winstmatchen heeft dan verliesmatchen, toont dat toch aan dat het ook een moeilijke reeks was om je stempel te kunnen drukken. Wij hebben met momenten zeer goed onze voetafdruk kunnen zetten, en dat zie je ook aan onze win-loss verhouding.”

Wat neem je sportief mee uit de voorbije maanden?

“Ik ben tevreden met de progressie die we als groep hebben doorgemaakt, zeker op thuiswedstrijden. We blijken daar eens te meer een ploeg te zijn met een ijzersterke thuisreputatie. Op verplaatsing zullen we dat echter ook moeten brengen, willen we een resultaat halen in de play-offs.”

Nu staan die play-offs dus voor de deur. Hoe start de groep aan dit nieuwe hoofdstuk?

“Wat ik voor mezelf vooral meeneem uit dit jaar, voor de start van de play-offs, is dat deze groep jongens vooral ritme nodig heeft en zij zich extra hard kunnen opladen en focussen wanneer het er écht toe doet. Dit is niet elke ploeg gegeven, en daarvoor heb ik bakken respect. De jongens weten wat het is om te winnen en we weten ook dat de play-offs een compleet andere competitie is. Anything can happen, but it’s on us to make it happen.”

Als we al even vooruitblikken naar de toekomst en volgend seizoen, hoe zie je de ploeg dan evolueren?

“Met het oog op de toekomst is het zeer goed nieuws dat we een extra inside speler hebben kunnen vastleggen. Het geeft ons meer flexibiliteit in offense en in defense. Ook het vervangen van onze guards hebben we ingecalculeerd. We zijn ervan overtuigd dat elke nieuwe speler de inbreng zal hebben die het team nodig heeft om het basketbal te brengen dat we volgend jaar willen brengen. Daarnaast zetten ook onze jongere spelers een volgend stapje in het fanion-verhaal. Wat mij betreft is het volgend jaar opnieuw dezelfde doelstelling: de play-offs behalen met een herkenbare speelstijl. Zo willen we verder blijven bouwen als team en willen we als club ABO LDP Donza nog meer op de kaart zetten in het Gentse en daarbuiten.”

Dankjewel voor het gesprek Jeff en veel succes gewenst in de play-offs!

(dha)

Het bericht “Deze groep kan zich extra hard opladen en focussen wanneer het er écht toe doet” verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Coach, het reguliere seizoen zit erop en we eindigen op een knappe vijfde plaats. Hoe kijk je daarop terug?

“Tijdens de teambuilding aan het begin van het seizoen hebben we samen een duidelijk doel voor ogen gesteld. Vandaag kunnen we met trots zeggen dat we dit doel niet alleen bereikt hebben, maar zelfs overtroffen. De vijfde plaats is een onverwacht mooi resultaat, zeker aangezien het verschil met de vierde plaats slechts één wedstrijd bedraagt. Toen ik voor ABO LDP Donza tekende, wist ik dat dit een ploeg met potentieel was. Maar eerlijk: ik had nooit durven dromen dat we samen zó’n knap resultaat zouden neerzetten.”

Het team heeft ook een mooi bekerparcours gereden, al hadden we daar misschien zelfs iets meer verdiend?

“De bekerwedstrijd in Kortrijk blijft natuurlijk een spijtige herinnering. Drie punten die het verschil maakten tussen uitschakeling en een halve finale. Die halve finale was ongetwijfeld de kers op de taart geweest van ons sterke seizoen.”

Wat maakt de prestaties van dit seizoen zo bijzonder voor jou?

 “Wat het geheel nog indrukwekkender maakt, is dat we een jonge ploeg zijn, met nog heel wat groeimarge. De evolutie die de speelsters hebben doorgemaakt op individueel vlak is opvallend: technisch, tactisch én in hun vermogen om oplossingen te vinden op het veld hebben ze duidelijke stappen gezet. Maar misschien nog belangrijker dan dat alles: we zijn uitgegroeid tot een écht #oneteam. Een ploeg die mentaal sterk is, die telkens opnieuw veerkracht toon, en nooit opgeeft. Hoe vaak hebben we al niet achterstanden weggewerkt om uiteindelijk het laken naar ons toe te trekken? Dat zegt alles over ons karakter.”

Nu staan de play-offs voor de deur. Wat verwacht je van die wedstrijden?

“De competitie begint nu eigenlijk pas écht, als je het op scherp zet. De komende twee à drie wedstrijden in de play-offs bieden ons de kans om opnieuw een doel te realiseren. Met veel energie, geloof en een positieve mindset starten we aan dit nieuwe hoofdstuk. Waar we precies eindigen, zien we wel. Maar één ding is zeker: de kans die we nu krijgen, zullen we met beide handen grijpen.”

Als we wat verder in de toekomst kijken, waar zie jij deze ploeg over pakweg drie jaar staan?

“Als we niet alleen terugkijken naar waar we drie jaar geleden stonden, maar ook vooruit durven kijken naar waar we binnen drie jaar kunnen staan, dan wordt het pas echt interessant. Want als deze groep blijft groeien zoals ze dat vandaag doet, liggen er nog heel wat mogelijkheden open. We zijn vandaag al een hecht en veerkrachtig team, maar binnen drie jaar kan dit een ploeg zijn die niet alleen meedraait in de top 4, maar die ook echt bepalend is in de competitie. Een team dat wedstrijden controleert, dat verschillende spelsituaties volwassen kan uitspelen en dat onder druk nog beter presteert.”

Ligt de sleutel tot dat succes bij individuele groei of bij het collectief?

 “Beide. Individueel zit er nog veel rek op deze speelsters. Als zij hun huidige evolutie doortrekken, kunnen ze uitgroeien tot complete speelsters die niet alleen technisch en tactisch sterk zijn, maar ook het verschil maken op cruciale momenten. Maar misschien zit de grootste kracht wel in het collectief. Als deze groep samen blijft en blijft bouwen aan die mentaliteit en verbondenheid, dan kan dit binnen enkele jaren een ploeg zijn die niet alleen wedstrijden wint, maar ook wie weet prijzen pakt. Die ‘foto van de toekomst’ toont dus geen eindpunt, maar een ploeg met ambitie, maturiteit en de overtuiging dat het beste nog moet komen.”

Dankjewel Benny en nu alvast: dikke proficiat!

(dha)

Het bericht “Ik had nooit durven dromen dat we samen zó’n knap resultaat zouden neerzetten” (coach Benny over onze Dames A) verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Wie is Matthias en wat is je sportieve achtergrond?

Ik heb al heel mijn leven een sterke band met basketbal, zowel op als naast het terrein. Doorheen de jaren heb ik ervaring opgedaan in verschillende rollen binnen de basketbalsport: als speler (bij Aalter, Laarne, Oudenaarde), als scheidsrechter  (L1) en als clubvoorzitter (Sgolba Aalter). Dit heeft me een brede kijk gegeven op hoe een club sportief én organisatorisch werkt en kan groeien. Basketbal is voor mij meer dan alleen winnen: het draait ook om ontwikkeling, sociaal engagement, identiteit en attitude.

En naast ‘the court’? Wat passioneert jou nog?

Ik maakte enkele jaren geleden een nogal opvallende carrièreswitch. Ik studeerde rechten, maar volgde in mijn jeugd ook 12 jaar muziekacademie. Vanuit mijn job als jurist besloot ik ongeveer 4 jaar geleden om de professionele weg te gaan bewandelen met mijn eigen muziek. Sindsdien sta ik in het leven als pianist-componist. Je kan me door het jaar heen zien en horen in zalen en kerken waar ik concerten breng. Zowel solo, in duo als in theater: www.mdj-pianist.com

Ok, we hebben alvast een ideetje voor een clubconcert 🙂 Zie je een brug tussen beide passies?

Muziek en sport lijken misschien ver uit elkaar te liggen, maar voor mij zijn de parallellen groot: structuur aanbrengen, maar tegelijk voldoende ruimte laten voor creativiteit. Talenten op de juiste plaats inzetten en streven naar harmonie binnen dat geheel. Die achtergrond zorgt voor een brede kijk op sportief beleid, ervaar ik persoonlijk: luisteren, spreken, observeren, opbouwen, mensen proberen beroeren, maar tegelijk duidelijke keuzes durven maken.

Waarom zag je deze rol bij ABO LDP Donza zitten? We hebben wel even moeten zoeken naar een witte raaf, het mag gezegd worden…

ABO LDP Donza is een club met een sterke traditie en duidelijke waarden. De combinatie van topbasketbal, ambitie, een brede jeugdwerking én een duidelijke sociale betrokkenheid sprak me meteen aan. Ik geloof sterk in de fundamenten van de club en nog meer in het potentieel ervan. En ik wil daar graag mijn steentje aan bijdragen.

Top. Hoe zie je zelf jouw rol als sportief manager?

Mijn focus ligt op het uittekenen en bewaken van de sportieve lijn binnen de herenwerking. Dat gaat van spelers- en stafbeleid (onderhandelingen, transfers, aanwending budget, scouting, evaluatie…) tot het creëren van continuïteit en doorstroming tussen jeugd en senioren. We leven in een heel uitdagende financiële en maatschappelijke context. Met de beschikbare middelen wil ik zo veel als mogelijk kwaliteit bij de club helpen brengen en houden.

Kan je iets delen over jouw sportieve visie?

Het is belangrijk dat alle herenploegen — van provinciaal tot landelijk — binnen één verhaal passen en elkaar versterken. Een kernpunt in mijn visie is het streven naar ontwikkeling zonder keurslijf. Iedere speler moet de kans krijgen om zich te ontwikkelen tot op het niveau dat in hem zit. Of dat nu TDM1, Landelijke 1 of provinciaal is. Niet iedereen hoeft of wil hetzelfde station bereiken en dat is perfect oké. Spelers die bewust kiezen voor een ‘tussenstation’ als einddoel, zijn evenzeer van grote waarde: door hun ervaring en rol maken zij het voor anderen mogelijk om verder door te groeien. Zo help je niet alleen je ploeg, maar ook de jeugd en de doorstroming binnen de club.

Je hebt net enkele weken werken op onze A-ploeg voor volgend seizoen achter de rug. Wat kan je daar al over zeggen?

Onze A-ploeg is het sportieve vlaggenschip van de club. Die ploeg moet richting geven, deuren openen, inspireren en faciliteren. Niet als gesloten eindpunt, maar als referentie en motor voor de hele clubwerking. Ik geloof in een duurzame aanpak: werken met duidelijke principes, kansen geven aan eigen talent en tegelijk competitief blijven. Presteren en ontwikkelen hoeven geen tegenpolen te zijn. En ja, je mag nu het plaatje voor volgend seizoen communiceren, als dat je volgende vraag was (lacht).

Wat wil je nog meegeven aan spelers, supporters en vrijwilligers?

Eerst en vooral een grote dank en een uiting van veel respect naar mijn voorganger Piet Vanneste. Hij zet na vele decennia een stapje terug, maar ik ben heel blij dat hij binnen de club aan boord blijft. Verder: een club bouw je samen. Spelers, staf, bestuur, vrijwilligers en supporters zijn allemaal belangrijk. Ik kijk ernaar uit om samen te werken, ideeën te delen en stap voor stap verder te bouwen aan het sportieve verhaal van ABO LDP Donza. Er zit (nog meer) muziek in Donza 😉.

Bedankt voor dit fijne gesprek Matthias!

(dha)

Het bericht Maak kennis met onze nieuwe sportief manager (heren): Matthias De Jaeger verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Stel jezelf even voor?

Ik ben Alexander, ik woon in Sint-Denijs-Westrem en stroop dus sinds dit seizoen ook mijn mouwen op als bestuurder bij de club. In het dagelijks leven werk ik binnen ABO-GROUP als COO voor de Belgische activiteiten. Daarnaast ben ik zelf graag bezig met sport: ik basket zelf nog en probeer ook regelmatig te lopen, fietsen of hiken.

Hoe lang ben je al bij de club al en hoe is dat gegaan?
Na tiental jaar handbal spelen, ben ik – onder invloed van Tim Van Erum, jawel, die me kennis liet maken met basket en de NBA – overgestapt naar basket. Intussen ben ik bezig aan mijn vijfde seizoen als speler bij Heren E.

Vanwaar dit extra engagement als bestuurder?
Ik vind het belangrijk dat een club als de onze kan blijven groeien en bloeien en ieder jaar weer een stapje vooruitzetten. Daarnaast zijn we via ABO-GROUP al jaren sponsor, ondertussen zelfs naamsponsor, en voelde ik de behoefte enerzijds en kreeg ik de kans anderzijds om dat engagement ook persoonlijk te vertalen en meer impact te hebben dan enkel vanuit de rol van sponsor of speler.

Fast forward. Wanneer kan je, binnen afzienbare tijd, tevreden terugkijken op je rol als bestuurder? Wat hoop je vooral bij te brengen of leren?
Mijn eerste maanden als bestuurder hebben me al getoond dat de bestuurders en vrijwilligers binnen de club over de jaren heen een professionele en sterke structuur hebben neergezet. Ik hoop dat ik hierin zelf kan groeien en op termijn een schakel kan worden binnen dit geheel. Ik wil me niet vastpinnen op specifieke thema’s, maar zet me graag in waar de club me nodig heeft.

En tenslotte, een leuk weetje?
Mijn allereerste ervaring met basket was… via een videogame. Tim en ik speelden NBA2K terwijl ik eigenlijk nog niets van basket kende. Tot op vandaag probeer ik minstens één avond per maand vrij te houden om nog eens te gamen.

Top! Dankjewel voor je engagement Alexander, op alle fronten!

Het bericht Maak kennis met… Alexander De Palmenaer verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Het bericht Voorzitter Patrick over het nieuwe seizoen verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

We hadden bijna 40 teams in competitie, zo’n 400 spelers zijn dat, we speelden honderden wedstrijden en werkten een veelvoud aan trainingen met elkaar af. Patrick: “Maar het ware succes schuilt in de mensen die dit alles mogelijk maakten. Van de eerste dribbel op de familiedag tot de laatste buzzer in de play-offs: jullie waren er. Trainers, ploegverantwoordelijken, tafelofficials, coördinatoren, eventcrew, communicatie- en financieel team, ouders, zaalploeg, mensen van de kassa en ‘t Vijfde Kwart: zóveel handen, zóveel breinen, zóveel hart.”

“Elk detail, elke wedstrijd, elk event – of het nu het stickerboek was of het inclusieve Unlimited tornooi – draagt jullie stempel,” zegt Patrick. “En dat verdient meer dan een schouderklop.”

“Natuurlijk waren er uitdagingen: sportzalen, materiaal, scheidsrechters… Maar telkens weer vonden we oplossingen, samen. En ook nu nemen enkele sterkhouders afscheid na jaren en soms decennia van inzet, met veel respect en dankbaarheid. De fakkels worden doorgegeven. En de nieuwe generatie? Dat zijn jullie.”

We zijn één club, gedragen door velen. En met jullie warmte en inzet bouwen we vol vertrouwen aan het volgende seizoen.

#oneteam

Geniet van ‘off-season’ en… tot snel!

Het bericht Voorzitter Patrick: “Een seizoen om samen trots op te zijn” verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Een versnelling hoger – voor iedereen

Laat ons immers eerst nog even herhalen dat we één jaar vroeger aan dit avontuur konden beginnen dan we in onze dromen of plannen hadden voorzien. Doordat Laarne na het vorige seizoen z’n licentie in eerste klasse indiende, kwam er een plek bij. Vanuit de sportieve leiding, met volle ruggensteun van bestuur én sponsors, en in open overleg met de speelsters en entourage besloten we de uitdaging aan te gaan. En zie: we eindigden de competitie – overhoopt – bij de eerste 8. Na een uitdagend maar niettemin bijzonder deugddoend eerste jaar in eerste klasse.

“Werken met een team op TDW-niveau (Top Division Women) betekent dat de speelsters zich eigenlijk enkel zouden moeten kunnen focussen op hun basketbal en de wedstrijden,” zegt Roderick Peters. “Maar wij zijn geen profteam natuurlijk. De club, het bestuur en de omkadering moeten er proberen voor zorgen dat alles daaromheen piekfijn geregeld is. Van administratie tot medische opvolging, van logistiek tot communicatie – alles moet kloppen.”

Het eerste jaar was daarin een stevige groeicurve. “We hebben de basisstructuur weliswaar neergezet, maar we willen die in de toekomst verder uitbouwen. Zowel in de diepte als in de breedte. Talent op het veld samenbrengen is één ding, maar datzelfde talent naast het veld – in de omkadering, organisatie en ondersteuning – is minstens even belangrijk.”

De sleutel: communicatie en data

Als er één woord is dat volgens Peters als een rode draad door het seizoen liep, dan is het wel open communicatie. “En dan bedoel ik niet alleen intern, maar ook naar speelsters, coaches, ouders, partners, supporters. Goede communicatie versterkt de werking van elke organisatie.”

“Een woord van welgemeende appreciatie voor de coaches die dit eerste seizoen ook zelf alles uit de kast hebben gehaald: Nils, Carl en Veerle. Jullie zorgen er voor dat de meiden een seizoen lang konden groeien.” We vergeten immers niet dat veel van de meiden nog maar net of niet eens de jeugdreeksen zijn ontgroeid.

Voor volgend seizoen staat ook data-analyse hoog op de agenda. “We willen op individueel en teamniveau nog gerichter gaan analyseren, zowel onze eigen prestaties als die van onze tegenstanders. AI-gestuurde data-analyse wordt daar een cruciaal onderdeel van. Het is een evolutie waar we mee in moeten – en willen – stappen.”

Blijven groeien, met oog voor het financiële plaatje

Tegelijkertijd blijft het een uitdaging om deze groei waar te maken binnen een financieel gezonde context. “Damesbasket zit in de lift, maar dat betekent niet dat de middelen vanzelf volgen. We moeten slim en duurzaam blijven werken,” besluit Peters. “Maar met een ambitieus en evoluerend team in een bloeiend segment van de sport, zijn we klaar om ook volgend seizoen stappen vooruit te zetten.”

(aboldpd)

Het bericht ABO LDP Donza Dames A: terugblik op een leerrijk eerste seizoen op het hoogste niveau verscheen eerst op ABO LDP DONZA.

Een namiddag die in het teken staat van inclusief basketbalplezier waarbij iedereen erbij hoort en waar iedereen zijn talenten kan laten zien. Waar supporters en basketballiefhebbers hun hart kunnen ophalen. Een event dat zal ademen en uitstralen waar basketbal wat ons betreft voor staat: vriendschap, plezier en ontspanning. ABO LDP Donza wil met dit event laten zien en ervaren dat wij een club zijn van en voor mensen van deze tijd. Een tijd waarin diversiteit de norm is, omdat ‘standaard’ niet bestaat. ABO LDP Donza gelooft in ontwikkeling, altijd en voor iedereen.

Met dank aan coördinator Quint vind je op deze pagina een mooie tornooi-document waarin je alle info vindt.

We zoeken voor de 8 teams ook nog een aantal ‘reguliere’ spelers van onze club, om 1 of meerdere matchen mee te spelen op een ongedwongen manier. Wie er vorig jaar bij was, weet dat het werkelijk unieke basketmomenten oplevert. Interesse? Stuur dan een mailtje naar communicatie@ldpdonza.be met je naam en het team waar je deel van uitmaakt dit seizoen.

De functie van de reguliere (valide) spelers is in hoofdzaak om het samenspel en een goede spelopbouw te bevorderen. De reguliere (valide) spelers mogen ook zeker zelf  scoren, maar zij trekken het spel niet volledig naar zich toe en gaan niet solistisch te werk. De coaches bewaken dit. Spelplezier met het héle team en alle deelnemers staat voorop.

Doen! Tot dan?

DOCUMENT: Unified Tornooi 29 mrt 2025 deelnemers

Het bericht Jij komt toch ook naar het Unlimited & Unified Tornooi (29/3)? verscheen eerst op ABO LDP DONZA.